شیرین بهانه بود...
فرهاد تیشه میزد تا باور نکند
صدای مردمانی را که میگفتند: 
او دوستت ندارد...!
یادمان با شد آن 
هنگام که از دست دادن 
"عادت "میشود
بدست آوردن هم دیگر آرزو نیست...! 
در زیر باران 
جواب رد می دهم،
تنهایی ام را 
دو نفره بکشانم ... 
آن روزها که با تو بودن برایم آرزو بود تمام شد ! 
نبودن فرقی ندارد... 
سیگار باشد و خیابان ...
میروم تا دود کنم هستی ام
را ....!!
زِלּـבگے سُــرسُــره اســتـ. مے کَــنے בل از פֿـاکــــ،
ذرهـ ذرهـ تــــآ اوج،
میــروے تا پــــروآز،
بـَعـــב;
از آن بـــالا،
مـے פֿــورے سُر آرام،
ذرهـ ذرهـ تـــا פֿـــاک...
بُغـض مـے ڪُنَم اَز تـرسِ روزهـآیـے ڪـﮧ
سَهمِمـوטּ اَز هَـم فقَـط یـﮧ یـآבش بخیـــــر ِ سـآבه باشـﮧ...
