آدمها..



  بد حال نیستم!!!

 

                                                اما ...

 

                                              آدمها..

 

                                     بدحالم را میگیرند....!!

 

 



عمق نامردی ات را اندازه می گیرم ...!



نشسته ام

کجا؟

کنار همان چاهی که تو برایم کندی

عمق نامردی ات را اندازه می گیرم ...!


رفیق نیمه راه ...



عکس های تنهایی و غمگین جدید


سایه ام امشب ز تنهایی مرا همراه نیست


گر در این خلوت بمیرم ، هیچ کس آگاه نیست


من در این دنیا به جز سایه ندارم همدمی


این رفیق نیمه راهم گاه هست گاه نیست ...



خودت خودت را بساز !



به جان خودت بیفت !


خودت خودت را بساز !


وگرنه « دیگران » به تو « شکل » می‌ دهند .



g_fc0garcin01.jpg



چه کسی میفهمد ؟


نگاهم به دور دستهاست

منتظرم

اما چه کسی میفهمد

درد این نگاه را؟

درد این انتظار بیهوده را؟

...



رفــــیــق !!

رفــــیــق !!

پـیـراهــَــنـــمــ را بــــِــزטּ بـآلـــآ !!


كـــَمـــَــرَمـــ را دیـــدے ؟؟


نـــترس ، چیـزے نیــســـتـــ !!


ایــטּ هــا فــَــقــَــط جـآے خـــَـنــجــَـرَنـــد !!


مــــטּ نــفــَــهـمیــدمــ در رفـــــآقــــَـتـــ چــــﮧ شـــد ؟؟ !!


وَلــــــــﮯ ؛ تــــــو مــُــواظـــبـــــ بــــآش .. !!

آشناهای غریب ...


 - آرمیتی فرهادیان,ج ا س م ی ن ,باران راد,شانی ی,سارمن ادیب,منا آرامش,مـ ـ ـ ـ ـارشـ ـ ـ ـ ـال ج,

آشناهای غریب همیشه زیادند

آشناهایی که میایند و میروند

آشناهایی که برای ما آشنایند

ولی ما برای آنها...

نمیدانم واقعا چرا و چگونه میشود

که همه روزی

آشنای غریب میشوند

یکی هست ولی نیست

یکی نیست ولی هست

یکی میگوید هستم ولی نیست

یکی میگوید نیستم ولی هست

و در پایان همه بودنها و نبودنها

تازه متوجه میشوی

که:
یکی بود هیشکی نبود

این است دردی که درمانش را نمیدانند

و ما هم نمیدانیم

که آن یکی که هست کیست

و آن هیچکس کجاست

کاش میشد یافت

کاش میشد شکستنی نبود

کاش میشد زیر بار این همه بودن و نبودن

خرد نشد.....


...

آدمــــ ــا مثـلِ عکســـا هسـتـــن ؛

زیـــــــادی کـــه بـــزرگــشـــون کنـــی ،

کیــفیـتــشــون میــاد پــایـیـن . . . !


انتهای خوبی های بی پایان تو,پیام های عمگین پیام های احساسی مطالب کمیاب غم تنهای بهترین مطالب غمگین انتهای خوبی ها اس ام اس غمگین آدما

میترسم از بعضی آدمــــــــــها ...


میترسم از بعضی آدم ها


ﺁﺩﻣﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺩﻭﺳﺘﺖ ﺩﺍﺭﻧد،


ﻓﺮﺩﺍ ﺑﺪﻭﻥ ﻫﯿﭻ ﺗﻮﺿﯿﺤﯽ ﺭﻫﺎﯾﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ


ﺁﺩﻣﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﭘﺎﯼ ﺩﺭﺩ ﺩﻟﺖ ﻣﯽ ﻧﺸﯿﻨﻨﺪ،


ﻓﺮﺩﺍ ﺑﯿﺮﺣﻤﺎﻧﻪ ﻗﻀﺎﻭﺗﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ !


ﺁﺩﻣﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻟﺒﺨﻨﺪﺷﺎﻥ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺑﯿﻨﯽ،


ﻓﺮﺩﺍ ﺧﺸﻢ ﻭ ﻗﻬﺮ و نامهربانیﺷﺎﻥ را !


ﺁﺩﻣﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻗﺪﺭﺷﻨﺎﺱ ﻣﺤﺒﺘﺖ ﻫﺴﺘﻨﺪ،


ﻓﺮﺩﺍ ﻃﻠﺒﮑﺎﺭ ﻣﺤﺒﺘﺖ !


ﺁﺩﻣﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺎ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﻫﺎﯾﺸﺎﻥ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻋﺮﺵ ﻣﯽ ﺑﺮﻧﺪ،


ﻓﺮﺩﺍ ﺳﺨﺖ ﺑﺮ ﺯﻣﯿﻨﺖ ﻣﯽ ﺯﻧﻨﺪ !

آدمهــــــــــــا ...




به آدمها به راحتی نزدیک نشوید ...

آدمها شکستنی تر از آنند که بنظر می آیند ...!

بارها ریخته اند ... شکسته اند ... ساخته اند ...

و بنا کرده اند ...!

آنچه "تـــــــــــو"  اینک می بینی

ظاهری خوشایند ... از تمام آن دردهاست ...

که هنوز سعی میکند ... لبخند زند ...!

شاد باشد.....
می آیید ... دنیایتان را به اشتراک میگذارید ...

خو میگیرید ....... خو میگیرد ...!

 می خندید ......... می خندد...

با دلیل .......... بی دلیل ... براحتی می روید ...!

و برای او چاره ای نیست ...

جز بازگشت به ... اویی شکسته تر ...

روح گاهی ...مانند قاصدکی ... با تلنگری ... از هم میپاشد...!

با نسیمی که ...

دیگر از بادی سهمگین نیز .......

خطرناکتر است ...!!!!





آشناهایمـــــــــ ....


آشنا هایمــــــــــــ;


غریبه هایی هستند،


که تنها " اسمشان " را میدانم   !




تـلـــخ اســــت !

 

 

 

 

 

تـلـــخ اســــت !

 

بـــاور نبــودن آنهــا کــه ...

 

مــی توانســتــنــد باشــنـد و رفتند !

 

و تـلــخ تـــر اســـت امــروز...

 

بـــاور آنهــا کـــه ادعــای مــانـــدن دارنــد ...!!

 

 

ای دریغ آدمیت برنگشت  ... !!




همان روزی که دست حضرت قابیل

گشت آلوده به خون حضرت هابیل

از همان روزی که فرزندان آدم

زهرتلخ دشمنی در خونشان جوشید

                                         آدمیت مرد!

                                                       گر چه آدم زنده بود

 

از همان روزی که یوسف را برادران به چاه انداختند

از همان روزی که با شلاق وخون دیوار چین را ساختند

                                        آدمیت مرده بود!

 

بعد دنیا هی پراز آدم شد واین آسیاب هی گشت و گشت !!

قرن ها از مرگ آدم هم گذشت

  ای دریغ آدمیت برنگشت  ... !!



                                                    

....









حرمت ...











آدمــــــــــ ــها  .....



به آدمها به راحتی نزدیک نشوید ... آدمها شکستنی تر از

آنند که بنظر می آیند ...!

بارها ریخته اند ... شکسته اند ... ساخته اند ... و بنا

کرده اند ...!

آنچه "تـــــــــــو"  اینک می بینی

ظاهری خوشایند ... از تمام آن دردهاست ...  که هنوز سعی

میکند ... لبخند زند ...!

شاد باشد...

می آیید ... دنیایتان را به اشتراک میگذارید ... خو

میگیرید ... خو میگیرد ...!

 می خندید ... می خندد... با دلیل ... بی

دلیل ... براحتی می روید ...!

و برای او چاره ای نیست ... جز بازگشت به ... اویی شکسته

تر ...

روح گاهی ...مانند قاصدکی ... با تلنگری ... از هم

میپاشد...!

با نسیمی که ... دیگر از بادی سهمگین نیز ... خطرناکتر

است ...!!!!




زمان می گذرد ...











بی کسی ...












هیچکس ...










صمیمی تر از غم ندیدم ...








کسی که ...




کسی که تو حرفاش زیاد میگه بی خیال

 

بیشتر از همه فکرو خیال داره

 

فقط خستس دیگه حال وحوصله بحث نداره...







آدم ها زود پشیمان میشوند... !



آدم ها زود پشیمان میشوند... !


گاهی از گفته هایشان، گاهی از نگفته هایشان...


گاهی از گفتن نگفتنی هایشان و


گاهــــــــــــــــ♥♥♥ـــــــــــــــی هم


از نگفتن گفتنی هایشـــــــ♥ــــــان.....







کسی دیگر نمی کوبد در این خانه ی متروک ویران را ...!!



کسی دیگر نمی کوبد در این خانه ی متروک ویران را

کسی دیگر نمی پرسد چرا تنهای تنهایم

ومن چون شمع میسوزم و دیگر هیچ چیز از من نمی ماند

ومن گریان ونالانم ومن تنهای تنهایم

درون کلبه خاموش خویش اما

کسی حال من غمگین نمی پرسد

ومن دریای پر اشکم که طوفانی به دل دارم

درون سینه پر جوش خویش اما

کسی حال منه تنها نمی پرسد

و من چون تک درخت زرد پاییزم

که هردم با نسیمی میشودبرگی جدا از او

ودیگر هیچ چیز از من نمی ماند








برخی آدمها ...











سخته ...!




چـقـَدرسـפֿـــتـِـﮧ هـَمـِـﮧ رو פֿـــَط بـزَنـے


تـآ بــِﮧ یــﮧ نـفـَر بـرسے!


غـ ـافـِل ازاینـکِــﮧ "تـــُو" لیستِ اوטּ

اوَلـیـטּ کَـسـ ــے بـآشے ڪِـﮧ פֿـــَط خــُورבۓ. . .

 




تو از شهرم سفر کردی ...



 در این غمگین غروب سرد

تو از شهرم سفر کردی

نگاهت برتر از طوفان بود و من افسوس می خوردم

شیار گونه هایم را گل اشکی نوازش داد و من

از تو جدا ماندم

ولی ای کاش می مردم...






با رقیبم ...






آدم ها می آیند ...



آدمـ هـا مـے آینـد

زنـدگـے مـے کننـد

مـے میـرنـد و مـے رونـد …
...
امـا فـاجعــہ ـے زنـدگـے تــو

آטּ هـنگـامـ آغـاز مـے شـود کــہ آدمـے مـے رود امــا نـمـے میـرد!

مــے مـــانــد

و نبـودنـشـ در بـودטּ تـو

چنـاטּ تــہ نـشیـטּ مـے شـود

کــہ تـــو مـے میـرے ...!!



شرمسارم ...



بهانه هایت برای رفتن چه بچه گانه بود

چه بیقرار بودی زودتر بروی

از دلی که روزی

بی اجازه وارد آن شده بودی…

من سوگوار نبودنت نیستم!!!

من شرمسار این همه

تحملم …









رفاقت تعطیل ...!